نظام ارزشی

نظام ارزشی

انستیتو روانکاوی تهران بجز “بیانیه نظام ارزشی” که برای کار کنان و اعضای خویش قائل است دارای “منشور اخلاق حرفه ای” برای رفتار درمانگران خویش می باشد. این منشور شامل اصول عمومی برگرفته از نظام روانشناسی ، اخلاق حرفه ای ECPP (که انستیتو امضا کرده است)، اخلاق حرفه ای برگرفته از IPA و چند منبع دیگر است.

مقدمه: این بیانیه شامل عملکرد و رفتار تمامی كاركنان و اعضاي داخلي انستيتو (هیئت علمی، دانشجویان[1] و اعضاي پيوسته) می‌باشد که محتوای آن برگرفته از تجربیات اعضاء هيئت علمي و در نظر گرفتن الگوهای دیگر انستیتوهای روانکاوی در سایر کشور‌ها است.

[1] – منظور کاندیدهای دوره روانکاوی و دانش پژوهان دوره آشنایی، دوره ارتقاء و دوره جامع رواندرمانی تحلیلی است

متن بیانیه نظام ارزشی از اصول مرکزی زیر الهام گرفته و پیروی می‌کند:

  • احترام به فرد، ارتقاء سطح علمی انستیتو، استاندارد‌سازي آموزش و درمان تحليلي در کنار صداقت، انصاف، رازداری حرفه‌اي و وفاداری برای تمامی کارکنان و اعضای داخلی انستیتو به عنوان اصولي مركزي محترم و پذیرفته هستند.
  • تمام کارکنان و اعضاي داخلي خود را ملزم به تبعیت از قوانین و نظام ارزشی انستیتو می‌دانند.
  • دستیابی به اهداف متعالی و بلند مدت، بدون فعالیت گروهی و مسئولیت پذیری فردی حاصل نمی شود؛ بنابراین تمامی کارکنان و اعضای داخلی انستیتو در فضایی دوستانه خود را مسئولیت پذیر می‌دانند و وظایف جداگانه خود را هماهنگ با فعالیت جمعی و گروهی تمامی افراد انجام می‌دهند.
  • هر شکل فریب، غیبت، دخالت بی جا، تفرقه افکنی، شایعه پراکنی و ایجاد دردسر با اصول و ماهیت نظام ارزشی انستیتو مغایر است.
  • تمامی افراد باید نسبت به رفتار خود مسئول، سخت گیر و آگاه باشند و در تقابل با دیگر اشخاص، مسئول کنترل عقاید، وسوسه‌ها و رفتار غیرحرفه‌ای خود باشند.
  • مراجعین به انستیتو این حق را دارند که بدانند پرسنل و اعضای داخلي انستیتو خود را به چه استانداردهایی ملزم نموده‌اند.
  • با مراجعین به بهترین شکل و در نهایت احترام برخورد خواهد شد و تمامی اطلاعات لازم، کاملاً شفاف در اختیار ایشان قرار خواهد گرفت.
  • ارائه خدمات روان شناختی و درمانی با بالاترین کیفیت برای تمامی افراد با هر شرایطی که دارند، یکسان است.

در اینجا به منشور اخلاق حرفه‌ای (که توسط سازمان‌های داخل کشوری و بین المللی مرتبط با بهداشت روان توصیف شده‌اند) که شاخص‌های ارتباط حرفه‌ای متخصصین با بیماران را قانونمند و اخلاقی می‌سازد، اشاره نشده است.

 

متن بیانیه نظام ارزشی

ما كاركنان و اعضاي داخلي انستیتو متعهد می‌شویم که:

  1. آنچنان به دانش پژوهان انستیتو آموزش خواهیم داد که به آنها یاری دهیم تا از ما روانکاوان و روان درمانگران (Clinicians) بهتری شوند.
  2. به آنچه به صلاح انستیتو و ارتقاء علمی و شأن آن است در مقایسه با آنچه در راستای نیازهای پس رونده شخصی خود می‌باشد، خواهیم اندیشید و تلاش‌ خواهیم کرد که اولی را در ارجحیت قرار دهیم.
  3. رنجیدگی‌ها و مشکلات شخصی خود با دیگران را در ابتدا و در اولین فرصت فقط با همان فردی که از او رنجیده‌ایم یا با او مسئله داریم در میان خواهیم گذاشت و از تقسیم و پراکنده کردن آن با سایر اعضاء انستیتو خودداری خواهیم نمود. اگر به نتیجه‌ مطلوب نرسیدیم، در مرحله بعدی، دوباره با همان شخص با بیشتر در نظر گرفتن احتمال مسئولیت فردی خود در به بار آوردن رنجیدگی‌مان، به مکالمه خواهیم پرداخت. فقط در مرحله آخر است که اگر نیاز به کمک فرد سومی وجود داشت، فرد دیگری از داخل انستیتو در جریان قرار خواهد گرفت و آن شخص معاون مدیر آموزش و یا مدیر آموزش انستیتو خواهد بود.به یاد خواهیم داشت که گروه‌بندی ، مثلث سازی و غیبت در بین اعضای هر گروهی بسیار وسوسه انگیز، ارضاء کننده و موقتاً برای عزت نفس تحکیم کننده است، منتهی برای پیشرفت فردی و انسجام گروهی ما مخرب خواهد بود و از آن اجتناب می‌کنیم.
  4. به‌ تفاوت‌های نظری و تکنیکی همدیگر به عنوان Clinician ها و فردهای متفاوتی که هستیم احترام خواهیم گذاشت.
  5. در انستیتو روانکاوی تهران از آن شیوه‌ای که «روانکاوی» و «روانکاو» از طرف IPA تعریف شده است، پیروی و حمایت خواهیم کرد.
  6. به دانش پژوهان، بیماران و مراجعین دیگر هیچ امید واهی نخواهیم داد. از ایجاد هر نوع رابطه «مرید و مرادی» که در آن فریب، اذیت، تحقیر، تنبیه، سوء استفاده یا اغفال نهفته یا آشکارا وجود داشته باشد، پرهیز خواهیم نمود. به آنها یاد خواهیم داد که مستقل فکر کنند.
  7. مسئول بازآموزی خود هستیم و به یاد خواهیم داشت که در این رشته همیشه باید دانش پژوه و کاندید باقی‌ماند.
  8. در خصوص رابطه‌های دو گانه با دانش پژوهان و کاندید ها :
    1. وقتی روانکاو/ رواندرمانگرِ دانش پژوه و کاندید هستیم، سوپروایزر1 انفرادی او نیز نخواهیم بود.
    2. وقتی روانکاو/ رواندرمانگرِ دانش پژوه و کاندید هستیم، ممکن است مدرس کلاس آموزشی او نیز باشیم.
    3. به عنوان یک مرجع قدرت، از سوء استفاده از قدرت و از بین بردن اعتماد دانش پژوه و کاندید یا بیمار امتناع خواهم ورزید.
    4. به عنوان روانکاو/ رواندرمانگرِ یک دانش پژوه یا کاندید خود را از وارد شدن در صحبت و بحث در کمیته‌های آموزشی راجع به آن دانش پژوه و کاندید معذور خواهیم داشت .
  9. در خصوص رازداری:
    1. به عنوان سوپروایزر یک دانش پژوه  و کاندید ملزم به همان راز داری نسبت به بیماران دانش پژوه  و کاندید هستیم که خود دانش پژوه و کاندید ملزم به آن است. هدف این اصل طبیعتاً شامل ارزیابی بالینی دانش پژوه و کاندید و گزارش آن به کمیته پیشرفت نمی‌باشد.
    2. به خود این اجازه را نخواهیم داد که در مورد درمان شخصی دانش پژوه و کاندید یا در مورد روانکاو/ رواندرمانگرِ او شروع به اظهار نظر کنیم؛ مگر آنکه خود دانش پژوه و کاندید درخواست کند که با ما اگر مدرس مشاور او در کمیته پیشرفت هستیم در مورد این موضوع مشورت نماییم.
    3. در خصوص رازداری اجرایی و اداری جلسات کمیته‌ها: تمامی بحث‌ها و تصمیمات کمیته‌ها در انستیتو را محرمانه خواهیم دانست و از تقسیم آنها با دیگران خود داری خواهیم ورزید. تنها  روابط عمومی انستیتو، مسئولیت اطلاع رسانی را در اختیار دارد.
  10. در خصوص عدم حمايت از آموزش‌هاي تحليلي غيراستاندارد
    1. اعضاي هيئت علمي، مدرسين و كميته‌هاي انستيتو روانكاوي تهران موظف هستند موارد ذيل را در راستاي عدم حمايت از آموزش‌هاي تحليلي غيراستاندارد رعايت كنند:
      1. سوپرويژن انفرادي به افرادي كه دانش پژوه و کاندید انستيتو نيستند و در حال فراگيري روش تحليلي در جاهاي ديگر به صورت غيراستاندارد (غير سه وجهي) هستند ارائه ندهند.
      2. سوپرويژن انفرادي به دانش پژوهان و کاندیدهای انستيتو، خارج از سوپرويژن‌هاي تعيين شده براي تجربه باليني آنها ارائه ندهند
    2. دانش پژوهان و کاندیدهای انستيتو روانكاوي تهران به موارد ذيل در راستاي عدم حمايت از آموزش‌هاي تحليلي غيراستاندارد و همچنين هماهنگي با اهداف انستيتو براي احراز كيفيت بالاي آموزش براي آنها توجه داشته باشند:
      1. دانش پژوهان و کاندیدها آموزش‌هايي كه در انستيتو (آموزش در كلاس‌هاي دوره، فوق دروس،‌ در كميته عموم و ساير كميته‌ها) دريافت كرده‌اند را اجازه ندارند در خارج از انستيتو در حيني كه دانش پژوه یا کاندید انستيتو هستند آموزش دهند يا اجرا كنند-چرا كه لازمه چنين كاري، از نظر اخلاق حرفه‌اي، تعليم زياد است كه با كارآموزي زياد و یا فارغ‌التحصيل شدن امكان‌پذير مي‌شود.
      2. الزامی است که دانش پژوهان و کاندیدهای انستیتو  این توصیه توصيه اكيد آموزشي را رعایت فرمایند كه در خارج از انستيتو بيماران تحليلي نبينند و سوپرويژن از فرد دیگری نگيرند، زيرا كه ازدياد بی موقع تعداد بيماران تحليلي و تعدد سوپروايزر باعث مخدوش شدن آنچه در انستيتو آموزش ديده‌اند مي‌شود و سردرگمي آنها را در پي خواهد داشت. چنين رخدادي مي‌تواند كيفيت آموزش ايشان در انستيتو را كاهش دهد، كه در نتيجه كاملاً مغاير با استانداردها و اهداف آموزشي در انستيتو است.
      3. دانش پژوهان و کاندیدهایی كه به دليل شرايط مالي نياز به كار و درآمد بيشتر دارند، مي‌توانند بيماران ديگر خود را در انستيتو ببينند. انستيتو فضا و زمان برايشان فراهم خواهد كرد و در صورت امكان حتي بيماراني را به آنها ارجاع خواهد داد. براي اين بيماران، دانش پژوه مي‌تواند در انستيتو سوپرويژن گروهي دريافت كند و در صورت لزوم از سوپروايزرهاي انفرادي خود در انستيتو نيز در مورد آنها كمك بگيرد. لازم به يادآوري است كه ساعات كسب شده توسط اين گروه از بيماران دانش پژوه، به عنوان ساعات مورد نياز براي كسب تجربه باليني محسوب نخواهد شد.
      4. واضح است كه ميزان هماهنگي دانش پژوهان و کاندیدها با اين توصيه‌هاي آموزشي الزامی نشان دهنده ميزان تعهد ايشان نسبت به تعليم خود در انستيتو مي‌باشد.